Επικήδειοι, Νέα, Ομιλίες

Επικήδειος στον Αναστάση Λουκά Γρηγορίου

από το Λευκόνοικο

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Εκκλησία Αγίου Γεωργίου Κοντού

Ώρα:11 π.μ.

Κηδεύουμε σήμερα έναν εξαίρετο άνθρωπο της κωμόπολής μας, έναν άνθρωπο σπάνιου ήθους και αρετής, έναν σεμνό και σοβαρό Μεσαρίτη, που έζησε μέχρι τα 95 χρόνια του, ζώντας μια ζωή κοντά στη φύση, δίνοντας και παίρνοντας αγάπη από τους δικούς του ανθρώπους που του στάθηκαν μέχρι τέλους.

Κηδεύουμε τον Στασή Γρηγορίου, γιο του άξιου βρακοφόρου Δημάρχου της κωμόπολής μας, του Λούκα Γρηγορίου και της Μαρίτσας, που ξεκίνησε ως ράφτης και μετά άνοιξε ατμοκαθαριστήριο, στο οποίο τον βοηθούσαν τα ανίψια του Σωτηράκης και Αντωνάκης, μακαρίτες και οι δυο. Το ατμοκαθαριστήριο έκανε χρυσές δουλειές, γι’ αυτό λίγο πριν φύγουμε, ανακαίνισε το πατρικό του σπίτι για να το μεταφέρει εκεί, ετοιμάζοντας ένα πιο σύγχρονο, αλλά δεν πρόλαβε.

Ο Στασής ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε μετά μανίας τη φυσική ζωή, γι΄ αυτό στο Λευκόνοικο, με τους φίλους του, κ. Νάκη Σάντη, τον μ. Χρυσανθή τον ράφτη και τον δάσκαλο, κ. Ανδρέα Κουτσόφτα, συνήθιζαν να ψαρεύουν, να μαζεύουν χόρτα, να είναι

συνεχώς μέσα στη φύση. Η Αγία Μαρίνα ήταν ο αγαπημένος τους τόπος, και όχι μόνο. Αυτή τη ζωή συνέχισε και στην προσφυγιά, όπου, μαζί με την Ariel, τη μοτοσυκλέτα που έφερε από το Λευκόνοικο, γύριζε τα χωράφια και πήγαινε στη θάλασσα.

Ο Στασής μαζί με τον πατέρα του ήταν πολιτικοί κρατούμενοι. Τη μέρα που τους άφησαν ελεύθερους από τα κρατητήρια της Πύλας, στις 22 Φεβρουαρίου 1959, καθώς περνούσαν από το Πέργαμος, οι Τουρκοκύπριοι έκαναν οδόφραγμα και τους επιτέθηκε ο όχλος με άγριες διαθέσεις. Σε αυτή την επίθεση, τραυματίστηκε ο ανιψιός του, Ντίνος Γρηγορίου, μικρό παιδάκι τότε, στο κεφάλι. Έμεινε έξη μήνες σε κώμα, μέχρι που ο γιατρός Πηλείδης, του έκανε εγχείρηση και πέτυχε.

Δική του οικογένεια δεν ήταν τυχερό να κάνει ο Στασής. Μήπως, όμως, η Πρόνοια του Θεού, τα έφερε έτσι;

Ο Σωτηράκης μαζί με την Μαρούλα, τη γυναίκα του, είχαν στο σπίτι τους όλη την οικογένεια. Η Μαρούλα με την καλοσύνη και τη θυσιαστική αγάπη της, γηροκόμησε όλους.

Μόλις έπαθε το κακό ο Σωτηράκης, εκείνος που νοιάστηκε για την οικογένειά του ήταν ο Στασής. Μεγάλη του αδυναμία η κόρη τους Μάρθα, που την είχε σαν κόρη του.

Αναντίλεκτα, η οικογένεια του μ. Σωτηράκη, η Μαρούλα και η Μάρθα, μαζί με τον σύζυγό της, τού συμπαραστάθηκαν και τον νοιάστηκαν, τον αγάπησαν.

Είχε τη μεγάλη ευλογία ο Στασής να ζει μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του μαζί τους. Χάρηκε τα παιδιά της Μάρθας σαν δικά του εγγόνια.

Την τελευταία φορά που τους επισκέφτηκα στο σπίτι τους, θυμάμαι ότι βγήκε να με κατευοδώσει στο κάγκελο της πόρτας. Ήταν ακόμη καλά. Μου παράγγειλε να πω χαιρετίσματα σε όλους τους Λευκονοικιάτες.

Αγαπημένες μου Μαρούλα και Μάρθα, αγαπημένοι συγγενείς του μεταστάντος, ανίψια και ξαδέλφια, να ζείτε να τον θυμάστε.

Αγαπημένε μας θείε Στασή,

Φεύγεις μέσα στην Αγία Εβδομάδα. Καλοτάξιδη να είναι η πορεία σου προς το Φως. Πας να συναντήσεις τους αγαπημένους σου γονείς, τη μάνα σου που μέχρι τέλους φρόντιζες με πολλή αγάπη, τον πατέρα σου που ένιωθες ότι δεν τιμήθηκε όσο του έπρεπε, τα αδέλφια σου, τα ανίψια σου. Είναι σίγουρο ότι ο Θεός θα σε ανταμείψει για τα έργα της αγάπης σου και θα κατατάξει την ψυχή σου εν σκηναίς δικαίων, εν κόλποις Αβραάμ.

Εμείς θα θυμόμαστε πάντα έναν καλότατο άνθρωπο, ήσυχο, ευγενή, ηθικό, ευγενή, σοβαρό και σεμνό.

Αιωνία η μνήμη σου.

Καλό παράδεισο!


  • Κοινοποιήστε: