30 χρόνια μετά θυμόμαστε. Τιμούμε. Δεν ξεχνούμε.

Σήμερα συμπληρώνονται 30 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας.

Τριάντα χρόνια μετά, η μνήμη του παραμένει ζωντανή και ανεξίτηλη. Μια μνήμη άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανοικτή πληγή της κατοχής και της διαίρεσης της πατρίδας μας, αλλά και με το διαχρονικό αίτημα για δικαιοσύνη, ελευθερία και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τρεις μόλις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1996, η Κύπρος θα θρηνούσε και τον Σολωμό Σολωμού. Στον ίδιο τόπο, στην Δερύνεια, ο Σολωμός έχασε τη ζωή του. Έκτοτε, τα ονόματα του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, όπως και οι άνανδρες δολοφονίες τους, παραμένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη συλλογική μας μνήμη, ως σύμβολα της αδικίας, της συνεχιζόμενης κατοχής και της απαίτησης για δικαιοσύνη και λογοδοσία.

Η πάροδος τριών δεκαετιών, δεν μπορεί να σβήσει το αίσθημα της αδικίας. Οι δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, παραμένουν οδυνηρή υπενθύμιση των συνεπειών της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής και της κατάφωρης παραβίασης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Τριάντα χρόνια μετά, η απουσία ουσιαστικής λογοδοσίας και η συνεχιζόμενη ατιμωρησία εξακολουθούν να αποτελούν ανοικτή πληγή και πρόκληση για το αίσθημα δικαίου.

Τριάντα χρόνια μετά, η θυσία τους δεν ξεχνιέται και η απαίτηση για δικαιοσύνη δεν παραγράφεται. Η μνήμη τους μάς υπενθυμίζει το χρέος να συνεχίσουμε τον αγώνα για μια Κύπρο ελεύθερη και επανενωμένη, απαλλαγμένη από την κατοχή, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες θα γίνονται σεβαστά για όλους.