Θυμόμαστε τον Γιώργο Καραγιώργη, Τζιώρτζη
«Ένα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου ‘δειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό. “Είδες – μου λέει – γεννήθηκε η ευσπλαχνία”. Έσκυψα τότε το κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ. Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα ‘χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ’ αυτό»… Από… Read more »
Ευχαριστίες Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη Φιλολόγου, MSc Δημάρχου Λευκονοίκου Πολυαγαπημένοι μου συνδημότες και συνδημότισσες, σας αγαπώ, σας εκτιμώ, σας θαυμάζω! «Μονάχη έγνοια μου το Λευκόνοικο και ο κόσμος του» Καταρχάς, να μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω την Παναγία μας, τη Μεγάλη μάνα μας, τον Σωτήρα μας, τον Αρχάγγελό μας, τον Σταυρό μας, την Αγία Ζώνη μας, τον… Read more »
Το μήνυμα του συμμαθητή και ξαδέλφου μου πατρός Γαβριήλ, της Ιεράς Μονής Διονυσίου Αγίου Όρους, με την ευκαιρία της ανάληψης των καθηκόντων μου στον Δήμο Λευκονοίκου. π. Γαβριὴλ Ζήνα, ἄξια Δημαρχίνα. Ὁ Κύριος νὰ εὐλογήση τὴν διακονίαν ταύτην, τὴν ὁποίαν εὐχόμεθα νὰ διεξέλθης μετὰ τοῦ ὑπολοίπου τῶν μελῶν τοῦ δημαρχιακοῦ Συμβουλίου ἐν εἰρήνῃ, ἐν ταπεινοφροσύνῃ… Read more »
Με αγαπημένους φίλους και αγαπημένες φίλες απόψε στην εκδήλωσή μας “Ταξίδι στις Γεύσεις του Λευκονοίκου”.
Γέμισε σχεδόν από νερό το σχήμα της Κύπρου με τα κυπαρίσσια στο εκκλησάκι των Αγίων Τριών Παίδων στη Σύγκραση, μεταξύ Λευκονοίκου και Τρικώμου, μετά τη Γύψου και το Λάπαθος. Ευλογημένη γη μας. Παράδεισος. Καταπράσινος ο κάμπος μας. Καλοχρονιά φέτος. Εδώ διαδραματίζεται η ιστορία του Λουκή Ακρίτα στο έργο του “Ο κάμπος”. Σήμερα, επίσης, πήγαμε και… Read more »
Σήμερα γάμος γίνεται. Γάμος της Μαρίας Χατζημηνά, μαθήτριάς μου, κόρης της θεολόγου, της μ. Καίτης Σείσου, από το Λευκόνοικο.
Υπέροχες εικόνες από την Αίθουσα Τελετών του Γυμνασίου Λευκονοίκου, όπου έχει εξουσία το πράσινο χρώμα.
Αίθουσα Τελετών Γυμνασίου Λευκονοίκου. Εγκαινιάστηκε το 1969 από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, όταν ήμουν στη Β Γυμνασίου. Σήμερα, μετά από 35 χρόνια στα σχολεία, δεν έχω δει τέτοια αίθουσα!
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, τη λάμπα κρατώ ψηλά, να δούνε της γης οι θλιμμένοι, να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά. Να βρούνε στρωμένο τραπέζι, σταμνί για να πιει ο καημός κι ανάμεσά μας θα στέκει ο πόνος, του κόσμου αδερφός. Να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπήσουν, σκαμνί για να κάτσει ο… Read more »